เรื่องเล่าจากโบราณ ตำนานเมืองลับแล ตอนที่ 2

205

 เรื่องเล่าจากโบราณ ตำนานเมืองลับแล ตอนที่ 2

เมืองลับแลจึงได้ชื่อว่าเป็น สวรรค์ชั้นโลกมนุษย์ แต่ก็ไม่ได้ปะปนอยู่กับมานุษย์ แยกกันอยู่เป็นเมืองเป็นหมู่บ้าน มีความเป็นอยู่แบบกึ่งทิพย์ บ้างก็มีความอยากที่จะทำนาเพาะปลูกมีความสุขกับการประกอบอาชีพเพาะปลูก เพราะว่าไม่รู้จะทำอะไรดี เรียกว่า เป็นงานอดิเรก หรือการหาของป่า การปลูกพืชสมุนไพร และการรักษาศีลเป็นหลักสำคัญ
การกินอาหารก็เหมือนกัน จะเป็นเป็นไปในลักษณะของการกินทิพย์ เพราะอาหารที่ทำขึ้นมักเป็นการทำในลักษณะโบราณ คือการกวนข้าวทิพย์(ซึ่งมีลักษณะ สีขาว หรือ เหลืองนวล ๆ แล้วแต่จะจริตของผู้กวน) ซึ่งจะการเป้นการกินเพื่อความสิริมงคลหรือ บูชาเทพ พรหม หรือบูชาพระ เพราะคนเมืองลับแลไม่ต้องกินข้าวอยู่แล้ว

เรื่องเล่าจากโบราณ ตำนานเมืองลับแล ตอนที่ 2

การลงมาของเทวดาที่จะมาเกิดยังเมืองลับแล จะลงมาในลักษณะของแดนสวรรค์ คือ เมื่อผิดกฏสวรรค์ก็ตกวืดลงมาเลย ไม่ต้องสอบสวนตดีความ เป็นไปในลักษณะอัตโนมัติ เมือตกมายังหมู่บ้านใดก็ต้องเข้าไปรายงานตัวกับหัวหน้าหมู่บ้าน ๆ จะพิจารณาว่าบุคคลนี้มีความสัมพันธ์ใดๆ กับคนในหมู่บ้านนี้หรือไม่ ก็จะส่งไปตามสถานะความผูกพันกับคนที่อยู่ก่อนแล้ว ซึ่งจะตกมาอยู่ตามภูมิลำเนาเดิมตอนเป็นคน เช่นเป้นคนภาคอิสาน(ก่อนตาย)และเป็นเทวดาทำผิดกฏ ก็จะถูกส่งมาให้อยู่ในเมืองลับแลแถวภาคอิสาน(ซึ่งข้อนี้ผู้รู้ ทั้งหลายทราบกันดี)

ความเป็นอยู่ ของคนเมืองลับแลคล้ายกับการอยู่กรรมของพระ หรือการอยู่กรรมของผู้ปฏิบัติธรรม แต่ยังดีที่ความเป้นอยู่นั้นอยู่อย่างทิพย์ มีกายเป็นทิพย์จึงไม่ต้องเปลี่ยนสภาพร่างกาย บางคนไม่ต้องกินก็ได้ ไม่ต้องอาบน้ำก็ได้ แต่จะมีความรู้สึกคล้ายมนุษย์ ชอบสังคม ขอบมีการดำรงชีวิต ขอบทำอย่างมนุษย์ แต่ก็มีธรรมเยมหรือกฏของเมืองลับแลอยู่ซึ่งชาวเมืองลับแลจะรู้ได้โดยอัตโนมัติคือรู้ได้ด้วยจิตถึงส่งที่พึงกระทำคือ
1. การรักษาศีลห้าอย่างเคร่งครัด
2. ห้าออกนอกเขตเมืองลับแลโดยไม่ได้รับอนุญาต
3. ห้าประพฤติปฏิบัติตัวเลินเล่อต่อสาธารณชน
4. ห้ามเสพเยี่ยงมนุษย์

ที่มาข้อมูล : http://xfile.teenee.com/tamnan/ตำนานเมืองลับแล-เมืองที่มองไม่เห็น+3131

ความเห็นถูกปิด